نتیجه توسعه محلات؛ کاهش ادراک فساد، افزایش مشارکت شهروندان و مدیریت یکپارچه
نتیجه توسعه محلات؛ کاهش ادراک فساد، افزایش مشارکت شهروندان و مدیریت یکپارچه
رئیس اداره مدیریت پژوهش‌های معاونت برنامه‌ریزی شهرداری تهران بیان کرد
تعداد مشاهده: 73
1398/9/4
print
نتیجه توسعه محلات؛ کاهش ادراک فساد، افزایش مشارکت شهروندان و مدیریت یکپارچه
شهرنوشت: رئیس اداره مدیریت پژوهش‌های معاونت برنامه‌ریزی شهرداری تهران معتقد است: برنامه توسعه محلات در حکمروایی شهری مثل کاهش ادراک فساد، افزایش مشارکت شهروندان و مدیریت هماهنگ و یکپارچه می تواند اثرگذار باشد. اما مهم ترین دستاورد آن تبدیل تهران به شهر زیست پذیر خواهد بود.

برنامه توسعه محلات قرار است برنامه‌ریزی‌های شهری از بالا به پایین را تغییر داده و شهروندان هر محله را در تصمیم‌گیری‌های مهم محلات دخالت دهد. در واقع قرار است تمرینی باشد برای مشارکت‌پذیر کردن بیشتر شهروندان در مدیریت شهر. به گفته یکی از کارشناسان شهری برنامه توسعه محلات باید سبب از انفعال خارج کردن شهروندان شود.
شهریار دبیرزاده رئیس اداره مدیریت پژوهش‌های معاونت برنامه‌ریزی شهرداری تهران، در گفت‌وگو با خبرنگار شهرنوشت، نبود یکپارچگی مدیریت را یکی از بزرگترین ایرادهایی دانست که شهرداری‌ها را در 40 سال اخیر درگیر کرده و توضیح داد: در نظام حاکمیتی ما، حاکمیت ملی از حاکمیت محلی جدا نشده است و به همین دلیل، نگاه همیشه متمرکز بوده و مالیات‌های محلی هم توسط دولت گرفته می شد.
او این انتقاد را به حاکمیت ملی وارد می‌داند که به جای اینکه به شهرداری‌ها استقلال مالی بدهد راه خطا را پیش گرفته و شهرداری‌ها هم به ناچار به سمت تراکم فروشی و درآمدهای ناپایدار حرکت کردند. به دنبال این موضوع هم نبود معیارهای قانونی و درست که آسیب زا هم بود سبب افزایش شهر فروشی شد.

مهم‌ترین بیماری شهرداری
دبیرزاده مهم ترین بیماری ای که شهرداری‌ها از پیش از انقلاب اسلامی دچار شده‌اند را مسئولیت‌هایی می‌داند که در حیطه وظایف شهرداری نبوده و به مرور زمان به شهرداری سپرده شده است و همین عامل را دلیلی بر نبود مدیریت یکپارچه شهری عنوان می‌کند.
او به لایحه مدیریت شهری هم اشاره می‌کند و می‌گوید: برخلاف اینکه همگان به این بیماری بزرگ اذعان دارند اما هیچ اراده‌ای برای درمان این بیماری بزرگ وجود ندارد چون هیچ کس حاضر نیست مسئولیت های خود و برخی اختیارات را به شهرداری واگذار کند. بنابراین مدیریت محله اینجا می تواند به کمک چنین فرایندی بیاید. در واقع در محلات است که سازمان ها و نهادها خرد می‌شود و در سطح اجرا در محله قرار میگیرد.
رئیس اداره مدیریت پژوهش‌های معاونت برنامه‌ریزی شهرداری تهران، درباره مزایای طرح توسعه توضیح می‌دهد: با تمرکز بر محلات در ابتدای کار می‌توانیم به مدیریت هماهنگ برسیم که این خود می تواند الگوی موفقی برای دستیابی به مدیریت یکپارچه شهری باشد.
به گفته دبیرزاده؛ متخصصان دانشگاه هاروارد در سال 1356 به تهران سفر کردند و بزرگترین معضل مدیریت شهری ایران را نبود یکپارچگی عنوان کردند. بنابراین تجربه ثابت کرده در برنامه توسعه محلات به مدلی از یکپارچگی دست پیدا خواهیم کرد.  
او پیشنهاد می‌کند که باید از حکمرانی به حکمروایی شهری و برنامه های مشارکت محور حرکت کنیم.
رئیس اداره مدیریت پژوهش‌های معاونت برنامه‌ریزی شهرداری تهران، معتقد است: مسائل شهر تهران و کلانشهرها چند بعدی هستند و تجربه نشان داده مدیریت متمرکز در این زمینه شکست خورده است. این شرایط کنونی کلانشهری مثل تهران هم نتیجه تفکر متمرکز است و تنها راه باقی مانده مشارکت شهروندان در حل مشکلات شهر است.

 
لزوم آموزش به شهروندان برای مشارکت در شهر
دبیرزاده با بیان اینکه مدیریت شهری با زندگی مردم سرو کار دارد و به همین دلیل باید به سمت توسعه محلات حرکت کنیم، گفت: در پروسه ای هم که تا امروز در محلات پیش رفتیم، دیدیم که مردم به طرح مسلائل و مشکلاتشان حداقل در محله خود علاقه مند هستند. توجه به محلات و مشارکت‌پذیر کردن آنها، نیاز به اراده جدی از سوی مدیران شهری دارد و یکسری آموزش‌هایی را هم باید در اختیار مردم قرار دهیم.
او توضیح داد: این آموزش‌ها باید سبب شود تا شهروندان هم از حالت انفعال و هم اینکه منتظر آمدن یک «پدر خوب» برای حل مشکلاتشان باشند، خارج شوند و درک کنند که حل این مشکلات با حضور خودشان امکان پذیر است. در مقابل اما، سیاست گذاری، برنامه‌ریزی و تسهیل‌گری اش در اختیار مدیران شهری باشد.
رئیس اداره مدیریت پژوهش‌های معاونت برنامه‌ریزی شهرداری تهران، نتیجه این امر را برای شهر تهران بسیار بزرگ و مهم توصیف کرد و توضیح داد: برنامه توسعه محلات در حوزه‌های دیگر حکمروایی مثل کاهش ادراک فساد، افزایش مشارکت شهروندان و مدیریت هماهنگ و یکپارچه می تواند اثرگذار باشد. اما مهم ترین دستاورد آن تبدیل تهران به شهر زیست پذیر خواهد بود که مردمان آن شهر، شهروند حساب شوند و شهری خوب با شهروندانی شاد داشته باشیم، اما متاسفانه شهروندان ما زمانی حالشان خوب می شود که از شهر بیرون می روند.
دبیرزاده این را هم گفت که: تا زمانی که مردم در اداره شهر و حل مشکلاتشان مشارکت نداشته باشند نمی‌توانیم از واژه شهروندی استفاده کنیم.